Kunnen we ons voorstellen hoeveel universa er zijn?

Bernard, 61 jaar
20 oktober 2021

Als we geloven dat de Bing Bang zou gebeurd zijn, hoeveel Big Bangs zijn er dan geweest en hoeveel universums zijn er? Dat zal ook oneindig zijn!

Antwoord

Er is per definitie een enkel universum, dat alles wat er is, omvat. Het concept van meerdere universa is taalkundig contradictorisch; 'heelal', zoals 'alles', heeft geen meervoud.

Uw vraag gaat wellicht eerder over of het heelal zoals wij het kunnen zien en interpreteren van hieruit, wel degelijk alles is, en of we hetgeen we afleiden over wat we waargenomen hebben, het hele verhaal is. Het is vrij onontkomelijk te besluiten dat het waarneembare heelal een geschiedenis heeft die ooit een begin heeft gehad, die we de oerknal noemen. Dat was het begin van onze tijd en ruimte, en dus uniek. Maar of ons waarneembare heelal, met haar tijd en ruimte die met die ene oerknal ontstaan zijn, het hele verhaal is, kunnen we niet zeggen. Vermits al onze waarnemingen ook aan die ruimte en tijd onderworpen zijn, is het weinig waarschijnlijk dat we speculaties daaromtrent ooit experimenteel zullen kunnen toetsen. 

Reacties op dit antwoord

  • 22/11/2021 - Bernard (vraagsteller)

    Hoe zeker kunnen we zijn dat we uniek zijn in het heelal of universum. Daarmee bedoel ik dat er nog mensen ergens rondlopen! Dat er mogelijks leven bestaat onder een beperkte vorm (ev. planten en dieren) zal zeer zeker mogelijk zijn. Maar inteligent leven zoals wij kennen op aarde lijkt mij totaal onwaarschijnlijk. Ik denk dat we als mens uniek zijn! Of vergis ik mij?

  • 29/11/2021 - Christoffel (wetenschapper)

    Deze vraag is sterk verschillend van de voorgaande. En erg ingrijpend. In principe is hier een wetenschappelijk antwoord mogelijk, in de mate dat de antwoorden die we bedenken kunnen getoetst worden aan hetgeen we waarnemen. Maar simpel is het niet. Of de wel verregaande biochemische evolutie die zich op aarde heeft afgespeeld, ook elders analogen of equivalenties heeft, kunnen we vandaag niet bevestigen of ontkrachten: we hebben geen duidelijke evidenties daarvoor. 'Absence of evidence' hoeft toch geen 'evidence of absence' te zijn, het is gewoon heel erg moeilijk te detecteren. Het wetenschappelijke antwoord is dus: we weten het niet, en daarom blijven we zoeken, want we zouden het graag weten. In de opiniering terzake is het duidelijk dat er vandaag enige vorm van vooringenomendheid aanwezig is. Enerzijds is er het feit dat er veel sterren zijn, dat er steeds minder evidentie is dat er iets unieks is met onze aarde in termen van kosmische evolutie. Anderzijds leren we steeds meer over de evolutie van leven bij ons, en stellen we vast dat dit op zijn minst een koers met vele obstakels is geweest. In simpele wiskundige termen zijn we geconfronteerd met een limiet van een product van functies 'oneindig maal nul'. Dat kan oneindig zijn, eindig, of nul, in de mate dat de ene term meer oneindig is dan de andere nul is. En hier heb ik alle sympathie voor uw basisintuitie: jawel, er zijn heel veel sterren met planeten, maar anderzijds zijn er talloze obstakels onderweg naar leven zoals wij het kennen. We weten vandaag hoe oneindig oneindig is, maar niet echt hoe nul nul wel is. Het beste boek dat hierover geschreven is, is voor mij nog steeds 'Rare Earth' van Ward en Brownlee, respectievelijk geoloog en planetoloog van de universiteit van Seattle, rond de laatste eeuwwisseling. Zij beweren - op grond van talrijke argumenten - dat elementaire vormen van leven (we zouden het eencelligen noemen) vrij normaal zijn, maar dat de transitie naar macroscopische manifestaties ervan (van prokaryoten tot eukaryoten) eerder uitzonderlijk is. Planten en dieren zijn ook eukaryoten, de 'uniciteit' was er misschien al vroeger dan u dacht. Intelligentie is in deze een bijkomende complexiteit. Ik stel vast dat de dino's, die hier gedurende 175 miljoen jaar het rijk voor hen hebben gehad, en in die tijd talloze keren de asteroide moeten gezien hebben die uiteindelijk hun ondergang zou betekenen, nooit een Kepler of een Newton hebben ontwikkeld die hun kon voorspellen wanneer het fataal zou zijn, en nooit de technologische acties hebben ondernomen om het tegen te gaan. Dank zij die zogenaamde catastrofe hebben ze de plaats geruimd voor zogenaamd intelligentere wezens. Conclusie: u kan gelijk hebben dat wij als mensen vrij uniek zijn. En dat kan enkel betekenen dat wij een enorme kosmische verantwoordelijkheid hebben.

Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.

Zoek andere vragen

© 2008-2021
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door het
Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen