Heeft de aarde ook een staart?

Wouter, 58 jaar
30 december 2016

Een meteoor heeft een lichtgevende staart wanneer die dicht bij de zon komt. Heeft de aarde ook een lichtgevende staart die te detecteren is vanuit de ruimte? Waaruit bestaat hij?

Antwoord

Niet te veel dingen verwarren graag.  Het is een komeet die een lichtgevende staart heeft als hij dicht bij de zon komt.  En de oorzaak is dat door de warmte van de zon het ijs op de komeet sublimeert (het wordt waterdamp) en door de straling van de zon dan weggeblazen wordt in de richting van de komeet weg.  Het licht komt dan van zonnestraling die door dat gas gereflecteerd wordt.  Een meteoriet is een veel kleiner steentje dat in de aardse atmosfeer valt, en door de hitte die het genereert in contact met de wrijving van die atmosfeer een lichtend spoor achterlaat, en dat kan men ook een 'staart' noemen.

Hoe kan, binnen die modellen, ook de aarde een staart hebben?  Het is waar dat de warmte van de zon er ook voor zorgt dat wij een beetje ontgassen, maar erg weinig om gemakkelijk detecteerbaar te zijn.  Verder is de interplanetaire ruimte erg ijl, en het gas dat de aarde onderweg opraapt stelt niet veel voor.  Anderzijds is het logisch dat de aarde door de massa en dus aantrekking die ze heeft een soort ophopingspunt zou kunnen zijn voor de interplanetaire rommel.  Maar veel is dat niet, we merken het hier nauwelijks, en ook niet bij andere planeten, gewoon omdat de interplanetaire ruimte erg ijl is.

Reacties op dit antwoord

  • 13/01/2017 - Wouter(vraagsteller)

    Bedankt voor de reactie. Sorry voor mijn verwarring, komeet en meteoriet! Een meteoriet is meestal klein, de aarde enorm groot en omhuld in een schil van water en waterdamp. De energie die op aarde valt is ongeveer 1000Watt per vierkante meter, dus moet er enorme hoeveelheid aan water verdampen. Ik vroeg mij af of door zonnewinden een deel van deze waterdamp aan de aarde zou kunnen worden onttrokken en zo de ruimte in getrokken worden. Dit zou ook voor zandstormen of roetdeeltjes veroorzaakt door vulkanen of bosbranden kunnen gelden. Ik denk ook niet alleen aan zichtbaar licht maar aan een groter spectrum. Een proces vergelijkbaar aan een naald met hoogspanning geladen die ionen uitstuurt vanuit de punt. En de ionenwind die op die manier waterdamp met de stroom meevoert.

  • 14/01/2017 - Christoffel(wetenschapper)

    Het is een beetje ingewikkelder dan dat. Neem nu het geval van waterdamp. In het geval van Venus (dichter bij de zon als wij) wordt (werd...) waterdamp gedissocieerd in de hoge atmosfeer door de UV-straling van de zon; het lichte waterstof ontsnapt dan gemakkelijk, de zuurstof gaat andere reacties aan, een nieuwe chemie, met vorming van nieuwe broeikasgassen die het proces versnellen. Het netto resultaat is dat het water as such verdwijnt, weliswaar zonder dat watermoleculen uitgestoten worden. Bij de aarde is het kouder in de hoge atmosfeer; eerst condenseert water, later vormt het eventueel ijs; in beide gevallen valt het door gravitatie terug op de aarde, en we verliezen ons water niet. Over ongeveer een miljard jaar, wanneer de zon al een stuk helderder geworden is, belanden we echter ook in het Venus-scenario, en dan hebben we onze beste tijd gehad. Zandkorrels en roetdeeltjes die door geologische processen van de aardkorst vrijkomen, komen nooit terecht in de hogere atmosfeer, maar vallen terug op de aarde.

  • 16/01/2017 - Wouter(vraagsteller)

    Bedankt, dat was het antwoord dat ik zocht. Nu is het voor mij duidelijk. Voor mij was de juiste vraagstelling het moeilijkst.

  • 31/01/2017 - Wouter(vraagsteller)

    Ik vond een artikel waar men bespreekt hoe zuurstof van de aarde op de maan terecht komt! https://phys.org/news/2017-01-moon-periodically-showered-oxygen-ions.html

Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.

Zoek andere vragen

© 2008-2017
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door het
Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen