Wat is een permanente dipool?

Marie , 16 jaar
26 november 2016

Ik zit op een Franse school en heb nogal wat moeilijkheden met chemie en fysica... Ik begrijp niets over de krachten van der Waals en wil graag weten wat een permanente dipool is. Ik begrijp dat er een moment kan zijn bij een atoom waar alle elektronen langs een kant van de atoom bevinden waardoor er een dipool ontstaat voor minder dan 1*10-15 seconde. Maar voor de rest blijven de krachten van der Waals, van London, Keesom en Debye een groot mysterie.

Antwoord

Een dipolair molecuul kun je grofweg vergelijken met een magneet die een 'noord'- en een 'zuid'-kant heeft. In een molecuul betekent dit, dat de elektronen zich liever aan een kant van een molecuul bevinden, dan aan de andere kant. In een 'permanente dipool' houdt dit in dat er in het molecuul zelf krachten zijn die deze voorkeur veroorzaken. Dit heeft doorgaans te maken met de verschillende 'electronegativiteit' van de verschillende atomen waaruit het molecuul bestaat. De electronegativiteit is grofweg de aantrekkingskracht van een bepaald atoom richting electronen. Dit concept ken je waarschijnlijk al wel van bijvoorbeeld keukenzout, of met de chemische benaming: natriumchloride. Chloor is heel erg electronegatief, en heeft graag veel electronen rond zich, terwijl natrium dit niet is. Hierdoor 'valt' natriumchloride in water uiteen, waarbij chloor een extra electron van natrium meepikt, waardoor het chloor negatief geladen is (extra negatief geladen electron) en natrium positief (een electron minder). In een molecuul kan een kant meer zulke electronegatieve atomen bevatten dan de andere kant, waardoor electronen zich ook bij voorkeur aan een kant gaan bevinden. Zo ontstaat een permanente dipool.

Uiteraard hoeft een molecuul geen permanente dipool te zijn. Maar dat betekent niet dat een molecuul niet toch een dipool kan worden onder invloed van zijn omgeving, zoals ijzer van zichzelf geen magneet is, maar dit wel wordt als het naast een magneet wordt geplaatst. Komt een molecuul met een permanente dipool (A), met de kant waar zich de meeste electronen bevinden, in de buurt van een molecuul zonder permanente dipool (B), dan duwen deze electronen de electronen van het andere molecule weg.

Zodoende ontstaan er drie typen interacties tussen moleculen:

- tussen een permanente dipool en een permanente dipool; (Keesomkrachten)

- tussen een niet-permanente-dipool en een niet-permanente-dipool; (London dispersiekrachten)

- en tussen een permanente dipool en een niet-permanente dipool. (Debye

Vanderwaals-interacties zijn interacties tussen twee (of meer) moleculen die een aantrekking tussen de moleculen veroorzaken.

 

Reacties op dit antwoord

Er zijn nog geen reacties op deze vraag.

Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.

Zoek andere vragen

© 2008-2017
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door het
Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen