Was het triumviraat tussen Caesar, Pompeius en Crassus een geheim?

Ruben, 21 jaar
29 april 2016

Antwoord

Het was een geheim akkoord, maar niet lang: tussen het einde van 60 v. Chr., en het begin van 59 v. Chr. Het akkoord hield stand tot het overlijden van Crassus in 53 v. Chr.

De aanleiding tot het akkoord was de poging van Caesar om zijn overwinningen in Spanje te verzilveren met een gooi naar het consulschap. Hij had serieuze tegenstand van de adellijke senatoren (de 'boni', met o.a. Cicero) maar had wel de steun van zijn vriend Pompeius. Caesar slaagde erin om Pompeius terug te verzoenen met Crassus, die samen met Pompeius consul was geweest maar al tien jaar helemaal met hem overhoop lag. Caesar gebruikte allerlei beloften om zich van de steun van de twee heren te verzekeren. Omdat het om afspraken ging die over de scheidslijn tussen de twee grote politieke fracties ging, populares en optimates, werd het geheim gehouden. Pas bij stemmingen over de eerste wetsvoorstellen van de pas verkozen 'populares' Caesar, werd duidelijk dat hij zich van de steun van enkele machtige 'optimates' politici had verzekerd. Omdat het een mondeling akkoord was, is het nooit helemaal openbaar geworden.

De term 'triumviraat' is wat misleidend. In bronnen wordt het 'amicitia' genoemd, of 'vriendschap', en ook waren er meer dan drie personen betrokken, ook bijvoorbeeld Lucius Lucceius, Publius Vatinius en Lucius Calpurnius Piso, de latere schoonvader van Caesar. Wellicht werd ook Cicero gepolst, maar heeft die geweigerd. Het 'tweede triumviraat' werd wel als triumviraat benoemd.

Het systeem werkte.

  • Wanneer Caesar een wetsvoorstel indiende om landbouwgronden in Italië aan veteranen toe te wijzen, werd in eerste instantie goed onderzocht of Caesar (en meer bepaald zijn legionairs) daarbij te winnen had. Dat bleek niet het geval - enkel Pompeius, die aan het andere eind van het politieke spectrum leek te staan, was bij die hervorming gebaat. Cato merkte het dubbelspel op, en de co-consul Bibulus, een optimaat, verzette zich tegen het voorstel. Toen daarop zowel Crassus als Pompeius zich luid voor het voorstel uitspraken, werd voor iedereen duidelijk dat ze onder één hoedje speelden met Caesar.
  • Een volgend wetsvoorstel betrof de erkenning van Oostelijke kolonies en het versoepelen van de belastingen op paardenhandel, allebei in het voordeel van Crassus.
  • Pas in laatste instantie bediende Caesar zichzelf, door zich het pro-consulschap van Gallia toe te kennen, waar hij de volgende jaren zijn befaamde Gallische Veldtochten zou voeren.

Hoewel de stappen perfect legaal waren, had de geheime afspraak wel het politieke evenwicht verstoord. De rest van het jaar probeerde Bibulus nog tevergeefs om alle stappen van zijn collega-consul Caesar te vertragen of ongeldig te laten verklaren, maar tevergeefs. Spottend werd naar 59 v. Chr. verwezen als 'het jaar van de consuls Julius en Caesar'.


 

Reacties op dit antwoord

Er zijn nog geen reacties op deze vraag.

Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.

Zoek andere vragen

© 2008-2020
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door het
Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen