Een gloeilamp gaat 50 keer per seconde aan en uit. Dit zien wij niet omdat onze ogen te traag zijn. Waarom zien we alleen die 50 keer dat het lampje aanstaat en niet de 50 keer dat het lampje uit is?

Loet, 29 jaar
29 maart 2011

-

Antwoord

Dat komt omdat beelden altijd even blijven hangen op ons netvlies, zeker als ze fel zijn, zoals een lamp.

Op dat principe is ook de film gebaseerd: je oog krijgt snel na elkaar een reeks stilstaande foto's aangeboden. Die blijven allemaal nog even nalichten, waardoor ze in elkaar overlopen. Je hersenen zetten dat om in de ervaring van een vloeiende beweging.

In een donkere zaal, waar de filmbeelden dus sterk contrasteren met de donkere omgeving, blijven ze tot een tiende van een seconde hangen. Met andere woorden, een film met tien beeldjes per seconde zien we nog als een beweging, zij het geen al te vloeiende. In minder ideale omstandigheden blijft het nabeeld minder lang hangen, en moet je film sneller lopen. De eerste films werden gedraaid aan zestien beeldjes per seconde. In de praktijk durfde dat toch wel eens een schokkerig beeld geven, en men is al snel overgeschakeld op 24 beeldjes per seconde. Onze tv werkt met 25 beeldjes per seconde (eigenlijk met 50 beelden, die telkens voor de helft al vernieuwd zijn en voor de helft nog de vorige informatie bevatten). De Amerikaanse tv toont 30 beelden per seconde. Moderne tv-toestellen gebruiken soms elektronica om elk beeld twee keer aan te bieden, zodat je aan vijftig beelden per seconde komt - of honderd halve beelden. Honderd klinkt commercieel interessanter dan 50, dus ze worden verkocht als "100 Hz" televisies.

Volgens de reclame zouden die een stabieler beeld opleveren dan de klassieke, omdat ons oog nog veel minder tijd krijgt om te zien dat de beelden eigenlijk stilstaan. Maar voor de meeste mensen zal dat verschil niet merkbaar zijn - al bestaan er mensen die beweren dat ze het merken dat tl-lampen flikkeren, met andere woorden dat ze het zien dat ze aparte beelden binnenkrijgen met een ritme van vijftig keer per seconde.

Dat ons oog een 'retentietijd' heeft, en hoe lang die nalichttijd in verschillende omstandigheden en voor verschillende kleuren dan wel is, werd in de jaren 1830 uitgezocht door een professor aan de universiteit van Gent, Joseph Plateau. Hij wordt wereldwijd erkend als de grondlegger van de film.

Reacties op dit antwoord

Er zijn nog geen reacties op deze vraag.

Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.

Zoek andere vragen

© 2008-2019
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door het
Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen