Als het leven ontstaan is uit levenloze materie, zijn onze ziel en ons handelen dan geen resultaat van een enorm complex kluwen aan chemische reacties?

Laurens, 20 jaar
16 mei 2009

Een poging om het anders te formuleren: Leven is ontstaan uit levenloze materie. De mens heeft de samenstelling, onderlinge reacties en andere eigenschappen van al deze elementen reeds deels in kaart gebracht. Is ons bestaan, waaronder onze ziel en ook ons handelen, dan niet bestaande uit/ geen gevolg van een enorm kluwen aan elementen en reacties in het menselijk lichaam, zonder meer (dus puur onderhevig, verklaarbaar en functionerend op basis van de wetten van de chemie, fysica, oa)? De ziel en het handelen als pure chemie en fysica, pure interactie van ontelbare elementen, zonder enige spirituele dimensie (die eventueel geschapen werd door de mens vanwege de onvatbaarheid van dit idee/ de onoverzichtelijkheid van al deze elementen en processen)...

Ik hoop dat ik een beetje helder kon verwoorden wat ik precies bedoel..

Antwoord

Beste Laurens,

Deze vraag kan beantwoord worden op zoveel manieren als er geloofsovertuigingen zijn. Ik ben een atheïst en zal vanuit dat referentiekader mijn antwoord formuleren.

We zijn inderdaad letterlijk opgebouwd uit sterrenstof, remnants van de big bang miljarden jaren geleden. Zo'n 4 miljard jaar geleden heeft zich een rondtollend conglomeraat gevormd, beter gekend als onze aarde. Eonen later hebben zich uit atomen zoals waterstof, zuurstof, stikstof en koolstof en onder invloed van straling complexe moleculen (zoals adenosine) gevormd die aan de oorsprong liggen van de replicatoren (voorlopers van onze moderne genen).

Van daaruit zijn we uitgegroeid, eerst van micro-organisme tot platworm tot degenkrab tot vertebraat tot complexe kolonies van cellen, chemische fabrieken voor het instandhouden van onze onsterfelijke genen die we van individu tot individu doorgeven.

Dit is een essentieel onderdeel van het antwoord dat ik je wil geven: wij zijn niet anders dan collectoren van genen, genmachines, waarrond zich een megafabriek met 80 km aan bloedvaten en 80 ha aan celoppervlak heeft ontwikkeld, om deze codex van het leven in stand te houden. Eerst heel primitief: ik sla op je hoofd en eet je op en dus eet jij mij niet op - verder in de evolutie met allerlei verfijningsmechanismen die de kansen op overleving en voortplanting deden toenemen. Een bewustzijn, een gezamelijk geloof, uitspraken zoals "wij hebben een ziel" die bijdragen tot de sociale cohesie , zodat we ons kunnen voortplanten, dat de groep ons beschermt van gevaar.

Genen staan in voor de constructie van eiwitten (zij zijn de recepten in het grote kookboek des levens) en memen zijn onze eenheden van culturele inhoud. Uiteraard is dit alles biochemie en scheikundige reacties wat de klok slaat - daar heb je gelijk in. Enkel zijn we individueel uniek zonder eigenlijk individueel te zijn: we dienen (en als enig doel) enkel tot reservoir voor onderling en permanent in competetie en gecontroleerd zijnde genen (zoals roeiers in een roeiboot tijdens een wedstrijd). Al het denken dat we hebben ontwikkeld in onze steeds meer getunede hersenen is erop gericht om onze overleving in de hand te werken. Denken dat we een ziel hebben en whatsoever zijn collaterale fenomenen die hiertoe bijdragen binnen de sociale context.

Hoogachtend,

D Danschutter, assistent VUB    

Reacties op dit antwoord

Er zijn nog geen reacties op deze vraag.

Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.

Beantwoord door

MSc Dirk Danschutter

Itensieve zorgen kinderen - humanitaire rampen en veldhospitalen - weekmakers en plasticizers in medisch materiaal en het effect op het lichaam

Vrije Universiteit Brussel
Pleinlaan 2 1050 Elsene
http://www.vub.ac.be/

Zoek andere vragen

© 2008-2019
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door het
Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen