Een vriend van mij overloopt regelmatig theorieƫn met mij over het bestaan van het heelal, andere dimensies,.... De meeste lijken mij vrij logisch en mogelijk maar hij zei ook het volgende, wat mij wel verwarde:
Hij zei dat het heelal een vierdimensionale beweging maakt in hyperruimte die we ervaren als tijd. Deze tijd wordt voorgestuwd door een bepaalde energie. De snelheid van tijd is gelijk aan de lichtsnelheid, dus de maximum mogelijke snelheid, en bepaalt daarmee de energie van deeltjes. Die bepaalde energie die tijd aandrijft is daarmee ook gelijk aan de totale energie in ons heelal.
Je zou twee groepen in het heelal hebben:
- energie (materie en vrije energie zoals licht en gluonen)
- krachten die veroorzaakt worden door "tijd": het uitdijen van het heelal (hij gaat er vanuit dat het heelal een 'dimensionele hyperbol is die als het ware opgeblazen wordt) en zwaartekracht.
Bij de deeltjes (energie) is de wet van behoud van energie vrij simpel: energie wordt omgezet in een andere vorm van energie waarbij geen verlies of winst is. Bij interacties van energie en tijd kan er wel energie onstaan en verdwijnen. Toch ontstaat energie uit "tijd" die constant is. Daardoor neemt de snelheid van tijd en daarmee de energie van elk deeltje in het heelal af. Maar die "informatie" zou zich met een eindige snelheid verplaatsen (mogelijk lichtsnelheid) waardoor het eerst rondom de energie afneemt en daarmee en "put" in ruimte tijd veroorzaakt die we ervaren als zwaartekracht.
Ik weet dat dit vrij onwaarschijnlijk klinkt dat dit juist zou zijn en ik zou het ook niet direct geloven moest ik dit als buitenstaander lezen, maar denk er alsjeblieft eens over na. Hij is niet een jongen met teveel fantasie ook al is dit mogelijk fout, hij is echt geniaal (hij leerde mij bv. quantummechanica op zijn 12de waar ik toen helemaal niks van begreep).
Als dit juist is vind ik persoonlijk dat de wetenschap dit moet weten.
Arne,
koop/lees het boek "De ontrafeling van de kosmos" door Brian Greene (nederlandse vertaling).
Daarin staat inderdaad dat er een 'uitwisseling' is tussen energie (snelheid ; versnelling) en tijd: bij zeer hoge snelheden (kortbij de lichtsnelheid) is er een zeer hoge 'beweging' door de ruimte en een veel tragere 'beweging' door de tijd. Een stilstaand voorwerp daarentegen ervaart alles als beweging in de tijd, en geen door de ruimte. Er wordt een experiment beschreven waarin de verlopen tijd op een atoomklok die tegen (relatief) hoge snelheid rond de aardbol is gevlogen, vergeleken wordt met de verlopen tijd op een identieke atoomklok die op aarde gebleven is. Hoewel het verschil in verlopen tijd miniem is bij deze (toch nog steeds trage snelheden ivm de lichtsnelheid) snelheid, is er een meetbaar verschil !!
Spannend toch !
Zeer handige tip, maar ik vroeg me vooral af het het bovenstaande concept mogelijk is.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
Fotofysica en fotochemie