Welke bewijzen heeft men voor het bestaan van Pangea?

Antwoord

Toen Alfred Wegener in het begin van de 20ste eeuw de theorie van de continentendrift ontwikkelde, dan steunde hij zich vooral op geologische bewijzen die hij op de continenten vond. Bovendien had hij een belangrijk hulpmiddel om Pangea (wat "alle land" betekent) bijeen te puzzelen: de Atlantische kusten van Zuid-Amerika en Afrika pasten perfect in elkaar. En als je dat deed, dan kwamen opvallend veel elementen aan beide zijden van de Atlantische oceaan overeen: de 600 miljoen jaar oude glaciale afzettingen, de verspreiding van de fossielen, oude bergketens, enz. Hij vergeleek dit bewijsmateriaal met een gescheurde krant: stel dat je verschillende stukken van een gescheurde krant hebt, en ik vraag je de voorpagina terug samen te stellen, wat ga je dan doen? Eerst ga je proberen stukken te vinden die in elkaar passen; en als dan de tekst op de ineengepaste stukken bijeenhoort, dan ben je zeker dat beide stukken tot hetzelfde blad behoorden. En dat is net wat Wegener heeft gedaan met de continenten toen hij Pangea samenpuzzelde.
Maar vandaag weten we meer. De oceanen hebben hun geheimen vrijgegeven. We weten nu dat de continenten uiteendrijven omdat ze op een 'lopende band' liggen. En op die lopende band vinden we een soort 'streepjescode' terug die ons toelaat terug te gaan in de tijd. Op de bijgevoegde figuur vind je die streepjescode terug als kleuren die de ouderdom van de oceaankorst weergeven. Je ziet dat je alles in omgekeerde richting kunt in elkaar schuiven. En uiteindelijk kom je uit waar Wegener zo'n 100 jaar geleden al uitkwam: Pangea.
Deze oefening kunnen we natuurlijk niet meer doen om te achterhalen wat er voor Pangea gebeurde. Maar geen nood: om de wereld die ouder is dan 200 miljoen jaar, hebben de geologen een hele reeks instrumenten. Zo kunnen we de wereldgeschiedenis reconstrueren tot diep in de Aardse geschiedenis, miljarden jaren geleden.