Ik heb altijd gehoord dat als je zout oplost in water dat het kookpunt verlaagt omwille van het breken van de waterstofbindingen. Water is met andere woorden de uitzondering die de regel bevestigd.
Nu las ik in vraag 8310 dat het kookpunt verhoogt?!
Dag Philip
Er bestaan twee gelijkaardige fenomenen, kookpunstverhoging en smeltpuntverlaging.
Voor de uitleg hieronder citeer ik even uit het Chemieforum (zie link):
Een vloeistof heeft een grotere wanorde dan een vaste stof (want de moleculen kunnen in een vloeistof door elkaar bewegen), maar ook een grotere energie (want er worden bij smelten "dure" intermoleculaire bindingen verzwakt). We hebben altijd te maken met:
ΔG = ΔH - TΔS
Deze belangrijke thermodynamische vergelijking laat in één formule zien dat elk systeem streeft naar zo laag mogelijke enthalpie (H), zo hoog mogelijke entropie (S), en dat de entropie belangrijker wordt bij hogere temperaturen.
Voor het smelten geldt dat ΔH positief is en ΔS ook. Bij de smelttemperatuur geldt dat ΔG = 0, er is dan een thermodynamisch evenwicht tussen de twee toestanden. Verhogen we daar de temperatuur, dan wordt ΔG voor smelten negatief en dus smelt alles. Verlagen we de temperatuur, dan wordt ΔG voor smelten positief, voor bevriezen negatief, en dus bevriest alles.
Nu voegen we een stof toe, we lossen iets op. Dat kan alleen in de vloeistof, in ijs lost zout niet of nauwelijks op. Wat is een belangrijke thermodynamische eigenschap van die oplossing? Nou, hij heeft een nog grotere wanorde, een grotere entropie, dan zuiver water. Ofwel: in de formule hierboven neemt ΔS toe: voor het ijs verandert niets, maar de entropie van de oplossing is groter dan die van zuiver water. Bij die grotere ΔS hoort een kleinere T als we het smeltevenwicht (ΔG=0) weer tot stand willen brengen. Et voila, we hebben kwalitatief aangetoond dat we een smeltpuntsverlaging hebben.
Hetzelfde geldt voor een kookpuntsverhoging; hierbij moet je je realiseren dat de opgeloste moleculen of ionen ook alleen de entropie van de vloeistoffase verhogen, en niet meeverdampen.
Conclusie: Het oplossen van een zout in water verhoogt de wanorde, en verlaagt daardoor de vrije energie van de vloeibare fase. Daardoor wordt deze over een groter temperatuurbereik stabiel tegenover de gasfase en de vaste fase.
Meer gedetailleerde uitleg kan je vinden in de Engelstalige Wikipedia.
Wil je het kookpunt verlagen, dan kan je de druk verlagen. Verhogen van de druk verhoogt opnieuw het kookpunt, dit is het principe van een drukpan (snelkookpan). Bij hogere druk (en dus ook hogere kooktemperatuur) is de kooktijd korter.
Bedankt voor de uitvoerige uitleg. Ik snap de uitleg en dit is het algemene geval. Maar ik heb altijd gedacht dat water andersom reageerde dan de regel was. Dit doordat een opgeloste stof de waterstof-bruggen van het water afbreekt. Als er een zout in het water is zal dit er dus voor zorgen dat de bindingen tussen de H2O onderling minder sterk zijn en dat het water gemakkelijker kan verdampen. Maar als ik de uitleg die u gegeven heeft volg dan doet het breken van de waterstof-bruggen er niet toe.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
analytische chemie toxicologie bodemsanering
© 2008-2026
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door Eos wetenschap. Voor vragen over het platform kan je terecht bij ikhebeenvraag@eos.be
