In de begintijd van de telefonie werd het mogelijk om vanuit Europa naar de VS te bellen. Is er daartoe een hele lange kabel getrokken over de bodem van de oceaan?

Antwoord

Beste Jos

Het antwoord op je vraag is ja!

De eerste transatlantische kabel werd in 1858 gelegd, maar ging door allerlei omstandigheden niet zo lang mee. De eerste echt praktisch bruikbare kabel dateert van 1866. Maar dit waren telegraafkabels, alleen geschikt voor het overzenden van telegrammen, en dan nog zeer traag. Ze waren volkomen ongeschikt voor telefoongesprekken.

Om transatlantische telefoongesprekken mogelijk te maken, moest worden gewacht op de ontdekking van coax-kabel. De eerste dergelijke kabel werd in gebruik genomen op 25 september 1958 - niet uit de begintijd van de telefoon dus, maar ...60 jaar nadien! Hij had een lengte van bijna 4000 kilometer en een capaciteit van 36 gesprekken. Tot dan toe waren transatlantische gesprekken alleen draadloos mogelijk, via korte golf, en de kwaliteit daarvan was een probleem. Die eerste kabel heette de TAT1, en verbond Schotland met Canada. In het totaal zijn er zeven dergelijke transatlantische coax-kabels gelegd. Het zal je misschien verbazen, maar ook vandaag worden nog voortdurend kabels gelegd op de bodem van de oceanen. Alleen zijn dit niet langer coaxkabels, maar glasvezelkabels. Deze hebben talloze voordelen boven coaxkabels. Een bedrijf zoals Bell Alcatel heeft drie... kabellegschepen !

Vele mensen denken dat alle transatlantische verbindingen via satellieten verlopen. Het tegendeel is waar: satellieten leiden tot die vervelende vertragingen bij gesprekken, terwijl hun capaciteit voor bijv. internetverkeer veel en veel te klein is. Dus ook vandaag verloopt het overgrote deel van de transatlantische communicatie via onderzeese kabels !

Op een drafje nog het antwoord op je vragen: de kabel was lang ja, 2240 mijl om precies te zijn. En neen, hij ligt er niet meer; het is te zeggen, grote delen ervan liggen er nog, maar hij wordt niet meer gebruikt. Een stukje van de TAT1 kan je gaan bekijken in het Royal Museum in Edinburgh. Het initiatief kwam deels van het Britse Post Office, het Amerikaanse AT & T en de Canadian Overseas Telecommunication Corporation. Deze drie bedrijven investeerden resp. 50, 40 en 9 procent van de kosten. Het was een zeer rendabele onderneming: in het eerste jaar gingen er 300.000 gesprekken door de kabel, elk goed voor 3 Briste Pond per drie minuten!