Kan ik voor psychisch en fysiek lijden euthanasie vragen?

C, 47 jaar
4 augustus 2025

Ik leef elke dag met de pijn van fibromyalgie, en die wordt helaas steeds ondraaglijker. Toch blijf ik werken, omdat ik zorg moet dragen voor mijn vijf kinderen, van wie drie een beperking hebben. Die voortdurende strijd heeft me gebroken. Soms stel ik me de vraag: als ik zoveel psychisch en fysiek lijden ervaar, zou euthanasie dan een optie kunnen zijn? En als ik dat overweeg... ben ik dan egoïstisch?

Antwoord

Beste C,

u stelt een diepmenselijke vraag op een platform via het internet, en een antwoord dat u via deze weg kan krijgen is nooit voldoende. Uiteindelijk is het "juiste" antwoord alleen in uw eigen hart, en kan u dat volgens mij alleen maar ontdekken door in gesprek te gaan met mensen die u vertrouwt, door uzelf toe te laten om tegen een andere persoon te vertellen wat uw zorgen exact zijn, zowel naar uw eigen pijn toe, als naar uw kinderen toe.

In België is het zo dat euthanasie omwille van ondraaglijk psychisch en fysiek lijden mogelijk is als de wettelijke procedure gevolgd wordt, ook bij niet-terminaal lijden. Het hangt hierbij af van het oordeel van de artsen die hierover met u in gesprek gaan, want in België mogen enkel artsen euthanasie uitvoeren, of de formele voorbereidende gesprekken hierover voeren. Een zorgvuldig arts zal zeker ook kijken naar wie u zou achterlaten. Een zorgvuldig arts zal niet zomaar alleen op uw stervenswens afgaan, maar ook uw bezorgdheden om uw kinderen serieus nemen. 

Een stervenswens op zich is nooit egoïstisch, het is gewoon een gevoel dat heel hardnekkig kan zijn, en dat opkomt vanuit uw persoonlijke vaststelling dat uw huidige leven heel fel in strijd is met hoe u zou willen dat het was. Een stervenswens is altijd een noodkreet, en soms is euthanasie dan een goed antwoord. Heel vaak, en zeker bij niet-terminaal lijden, is het eigenlijk beter om een stervenswens te verstaan als een noodkreet naar een verandering in levensomstandigheden, en is het beter om de inspanningen daarop te richten. Puur op basis van de weinige informatie die ik nu heb via uw vraagstelling begrijp ik dat uw levensopdracht nog niet af is, en dat u pas ten volle gerust bent om euthanasie te vragen als u voldoende maatregelen heeft kunnen treffen voor de toekomst van uw kinderen. Mogelijk is door deze maatregelen te nemen reeds een groot deel van de oorzaak van uw chronische vermoeidheid en chronische pijnen ook beter hanteerbaar en vermindert uw verlangen naar de dood.

Ziet u, het beste dat u nu kan doen is in gesprek gaan met mensen die u vertrouwt (familie? vrienden? hulpverleners?) en kijken wat er kan gebeuren om u meer gemoedsrust te geven naar de toekomst van de kinderen toen. Dat lijkt mij, nogmaals, met deze beperkte informatie, het best om op in te zetten. Een eventuele euthanasie kan altijd later nog, via de wettelijke procedure die daarvoor bestaat in België.

Tegelijkertijd raad ik u ook aan om te vertellen over uw stervenswens, ten minste aan één hulpverlener die u vertrouwt. Het feit dat die sterke negatieve gevoelens en gedachten er zijn is vaak moeilijk alleen te dragen, en waarschijnlijk is dat de reden dat u deze vraag op dit platform heeft gesteld.

Ik wens u veel sterkte om u in uw kwetsbaarheid te laten zien aan de mensen rondom u. Denk er even over na wie u hiervoor uitkiest, en ga er dan voor.

Reacties op dit antwoord

Er zijn nog geen reacties op deze vraag.

Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.

Zoek andere vragen

© 2008-2026
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door Eos wetenschap. Voor vragen over het platform kan je terecht bij ikhebeenvraag@eos.be