Is het economisch haalbaar om waterstof tijdelijk op te slaan als mierenzuur?

Antwoord

Beste Alfons,

Het klopt inderdaad dat mierenzuur in het vizier is gekomen als een mogelijke transporteerbare vorm van waterstof. Als vloeistof is de densiteit of dichtheid aan waterstofmoleculen veel groter met mierenzuur dan waterstof als gas. Bovendien is waterstofgas ook een heel lastig gas. Het is immers moeilijk in een container te houden, het diffundeert namelijk relatief gemakkelijk doorheen metalen, is natuurlijk ook brandbaar en gemengd met zuurstof zeer explosief. Dus persoonlijk geloof ik niet in een toekomst waar rechtstreeks met waterstofgas wordt gewerkt. Inderdaad lijkt het mij beter waterstofgas waar beschikbaar, aan de bron om te zetten in een meer handelbare energiedrager. Naast mierenzuur wordt ook gedacht aan (groene) methaan eventueel verder omgezet in methanol of onder de vorm van ammoniak. Ieder van die mogelijkheden heeft zijn voor- en nadelen.

De economische haalbaarheid van al die mogelijkheden is direct gekoppeld aan de economische haalbaarheid van groene waterstofproductie en daar knelt eigenlijk het schoentje. Groene waterstof kan geproduceerd worden door elektrolyse van water en water is ruim voorhanden, maar om dit economisch haalbaar te maken is nog veel onderzoek nodig naar hoe de elektrolyse efficiënter kan uitgevoerd worden (= schaalgrootte). Het probleem is altijd dat economische haalbaarheid afgemeten wordt aan de goedkoopste techniek die beschikbaar is. Voor waterstof is dat nog altijd fossiel methaangas en daar zit de energie van waterstof reeds ingesloten terwijl voor groene waterstof die energie eerst nog moet gemaakt worden door zonnepanelen of windenergie en dan gebruikt worden om via een chemisch proces waterstof als energiedrager te maken. Met fossiel methaangas kun je gewoon een aantal stappen overslaan, maar het is niet hernieuwbaar en dus eindig beschikbaar. Dit is de kern van het dilemma van economische haalbaarheid :-(

vriendelijke groeten

Dirk