Hoe weet een hartcel dat het een hart moet vormen?

Antwoord

Als één hartcel sterft kan een naburige hartcel in tweeën delen waarna één van de zo nieuwgevormde cellen de lege plaats kan innemen in het hartweefsel. Deze vernieuwing van hartcellen gaat normaal echter zeer traag. Afhankelijk van de leeftijd wordt er ongeveer 0,5 tot 1% van de hartspiercellen vervangen per jaar. Bij een gemiddelde levensduur worden dus minder dan de helft van de hartspiercellen vervangen.

Het is eigenlijk wonderlijk dat hardwerkende hartspiercellen meer dan 50 jaar oud kunnen worden!

Wanneer de hartspier ernstig wordt beschadigd, zoals bij een hartinfarct, kunnen de traagdelende hartspiercellen echter niet zorgen voor weefselherstel. 

Uw vraag over positionering is zeer relevant en interessant. Inderdaad, in elk soort weefsel scheiden cellen signaalmoleculen uit en drukken ze ook op hun celoppervlak signaalmoleculen uit, die positionele informatie verschaffen aan de naburige cellen. Dit zorgt ervoor dat de cellen de identiteit blijven behouden die ze vanuit hun embryonale ontwikkeling hebben meegekregen.

Onderzoekers proberen die exacte signalen te achterhalen die de identiteit van hartspiercellen bepalen. Daarmee proberen ze de ontwikkeling (celdifferentiatie) van andere celtypen, bvb. stamcellen, te sturen. In de hoop dat daarmee de regeneratie van hartspierweefsel zou kunnen bekomen worden, bvb. na transplantatie van stamcellen in de beschadigde hartspier. Een alternatieve mogelijkheid die ook onderzocht wordt, is om de celdelingsactiviteit van de overlevende hartspiercellen te stimuleren in de omgeving van de weefselschade.