Wat is er nu exact gebeurd in Duinkerken tijdens WO II?

Antwoord

Dag Lucas,

Veel mensen hebben zich al afgevraagd waarom, o.a. een Amerikaanse historicus, B.H. Liddell Hart, die in 1948 heel wat krijgsgevangen Duitse generaals interviewde.

Een paar zaken vallen daarbij op:

• Er was sprake van een zeker uitputting aan Duitse kant. Enkele Duitse generaals vroegen op 23-24 mei zelf om een rustpauze, na de inname van Boulogne en Calais. Legeroverste von Kluge gaf aan dat ze de Noordzeehavens bereikt, de manschappen uitgeput waren, dat de flanken en vooral de bevoorradingslijnen kwetsbaar werden. Voor de pantsertroepen signaleerde von Rundstedt aan dat de verliezen waren opgelopen, en dat de onder water gezette gebieden rond Duinkerke en Grevelingen ronduit moerassig waren geworden.
• Het slechte weer was in het voordeel van de terugtrekkende troepen. Luchtmachtbevelhebber Göring beval ondertussen nieuwe aanvallen, maar generaal Halder achtte de weersomstandigheden te slecht en de manschappen te zeer uitgeput. Wanneer op 26 mei Hitler toch het directief 13 gaf om de Britse troepen aan te vallen, duurde het bijna een etmaal vooraleer die oorlogsmachine weer op gang kwam. Luchtaanvallen bleven moeilijk.
• Franse troepen hielden heel lang stand, o.a. in Rijsel tot 31 mei. Ze deden dat overigens in de hoop dat de Britten een tegenaanval zouden lanceren om hen te ontzetten. Dit deel van de evacuatie van Duinkerke wordt vooral in het Verenigd Koninkrijk vaak te weinig herinnerd, en veroorzaakte in 1940 ook voor spanning onder geallieerden. Aan Vlaamse kant hielden Belgische troepen de kuststreek tot 28 mei beveiligd.
• Wellicht veronderstelde Hitler dat het verjagen van Britse troepen van het Europese vasteland even definitief zou zijn als hen verslaan in gevechten.

 Maar die kleine week uitstel eind mei, liet toe dat de Britten een Operatie Dynamo in gang konden zetten en zo het gros van hun legertroepen konden redden voor latere inzet in de Tweede Wereldoorlog.