De evolutie in het algemeen leert dat de fysieke aspecten van een levend wezen zich in de loop van de tijd hebben aangepast aan hun omgeving/noodzakelijkheid. Bijvoorbeeld de staart van een aap welke wij als mens niet meer nodig lijken te hebben (nu ons stuitje). Zijn er onderzoeken/theorieën die verduidelijken of wij als mens zijn uitgeëvalueerd? Of is dit afhankelijk van de ontwikkeling van de omgeving waar wij in leven?
Hey Timo,
Dit is een zeer goede vraag hoor.
Je kan eigenlijk twee aspecten hierop beschouwen. In eerste instantie is de evolutieve druk bij de mensheid bijna volledig weg gevallen. Door onze enorme technische vooruitgang kunnen we zeer veel medische aandoeningen aanpakken en ons het leven makkelijker maken. De mens heeft dus sowieso al minder reden om nog verder te evolueren. Daarnaast is het ook een stuk makkelijker geworden dan pakweg 100,000 jaar terug om een geschikte partner te vinden, wat eigenlijk ook samenhangt met m'n eerste punt.
Maar toch evolueren we constant verder hoor, alleen niet op een zeer grote schaal. Ons immuunsysteem bijvoorbeeld probeert zich elk moment van de dag aan te passen om "nieuwe" bedreigingen af te slaan. Die B-cellen en T-cellen evolueren dus in zekere zin nog steeds, wat nogmaals bewezen werd met de recente ebola crisis.
Dus samengevat, door een lagere evolutiedruk is er eigenlijk minder reden om iets uiterlijk te veranderen. Dus het lijkt alsof de evolutie stil staat, maar deze is eigenlijk enorm vertraagd. Daarnaast is er wel nog veel beweegruimte op medische, biochemische , biologische vlakken (en nog veel meer). Desondanks we het niet meteen zien evolueren we wel degelijk verder.
Cheers,
Kenneth
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
Gezondheidswetenschappen, Medisch eiwitonderzoek, eiwitten, bioinformatica, moleculaire biologie