Waarom gaan stamcellen niet meteen vanuit bijv. het ruggenmerg via het bloed naar bijv. het hart na een hartinfarct?

Ik heb een paar weken geleden een 'onderzoek' gedaan naar stamcellen (ik moest voor school weten hoe het zo'n beetje werkte met stamcellen). Ik had dus begrepen, dat je door middel van stamcellen een hart kan repareren nadat het een hartinfarct heeft gehad, door de stamcellen in de spuiten op de plaats waar het nodig is. Ook had ik gelezen dat leukemie ofwel met beenmergtransplantatie, ofwel met stamceltransplantatie bestreden kan worden. Bij stamceltransplantatie wordt (als ik me niet vergis) bij de donor een bepaald hormoon in het lichaam gebracht, dat ervoor zorgt dat de stamcellen in het ruggenmerg zich sneller gaan delen, en meer in het bloed terecht komen. Door een soort van bloedtransfusie kunnen ze dan getransplanteerd worden naar de leukemiepatient. Daarom vroeg ik me dus af, waarom je bij een hartinfarct dan niet gewoon dat hormoon aan de patient kan geven, zodat er zich meer stamcellen delen, zodat die dan van zichzelf naar het hart gaan om dat te repareren. Of zit het probleem bij het feit dat die cellen dan al gedifferentieerd zijn tot bloedcellen, en dus geen hartcellen meer kunnen worden?