Ik heb me laten wijsmaken dat als je als waarnemer naar een zwart gat zou kijken waar je een sonde op af stuurt, dat die in de ogen van de waarnemer lijkt te vertragen en uiteindelijk zelfs stilstaat. Als waarnemer zal de sonde nooit lijken te verdwijnen
hoe komt het dan dat de materie die een zwart gat opzuigt niet 'voor' het zwarte gat lijkt te blijven hangen, of dat licht niet blijft 'hangen'?
Een waarnemer die op een zwart gat valt ziet de tijd oneindig lang uitrekken. In zijn referentiestelsel duurt de inval dus altijd voort. Maar voor een buitenstaander is hij verdwenen.
Uiteraard is 'waarnemer' hier met een korreltje zout te hanteren. Door de sterke getijdenkrachten wordt alles uiteengetrokken. De waarnemer wordt gereduceerd tot elementaire deeltjes en 'waarnemen' is er dan niet echt meer bij.
het is geen antwoord op de vraag. maar goed, aan het huidige antwoord kan ik concluderen dat de wetenschapper duidelijk geen zin heeft degelijk te antwoorden.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.