Het is wellicht minder belangrijk dat het op dezelfde plaats is ontstaan, dan wel dat er nogal wat tijdsverschil op zit. De twee latere godsdiensten (christendom en Islam) zijn duidelijk geïnspireerd door de eerste (Jodendom). Maar vergeet ook niet dat het Jodendom duidelijk is geïnspireerd door de Egyptische zonnegod Ra toen een farao deze god als enigste god invoerde ipv de vele andere goden. Het Jodendom heeft er zich op geïnspireerd. Dat zie je bv. aan psalm 104 waarvan parallel tekten terug te vinden zijn in de Egyptische hymne aan de zonnegod. Enkel heeft de psalmist de zonnegod herleid tot een schepsel als een ander (naast de maan en de sterren) en daar bovenop één God, Jahweh, geplaatst die al die materiële dingen heeft geplaatst.
Vraag: is dit een gevolg van een kritisch denkproces? (wie heeft dan al die goden geschapen? moet er geen oppergod zijn? ) of is dit ook beïnvloed door de geografische omgeving die meer aanzet tot dergelijke Godservaringen? (cfr. woestijn, de Sinaï in contrast met het vruchtbare land en de oases waar naar bijbelse teksten verwijzen). Wellicht een combinatie van beiden waarbij theorie en ervaring aan elkaar werden getoetst.
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
ethiek algmeen; ingenieursethiek, Filosofie algemeen; Afrikaanse Filosofie