Beiden zijn 'waar'. Massa kromt de ruimte-tijd, en we noemen dat 'zwaartekracht'.
Er zijn (minstens) drie verschillende manieren om gravitatie te zien:
- Newton en de uitbreidingen ervan, in de zin van 'kracht' vanop een afstand, en de min of meer juiste manier om dat te beschrijven;
- Einstein, die door had dat men gravitatie kon beschrijven in puur geometrische termen. Met inderdaad een mooie connectie tussen massa-energie en kromming van de ruimte;
- de veldentheoretische benadering, die interacties beschrijft in termen van de uitwisseling van deeltjes, fotonen voor elektromagnetisme, gravitonen voor gravitatie.
Wie heeft gelijk? Elk op zijn manier. Newton snappen we het best in het dagelijkse leven, Einstein's theorie is fundamenteel, het mooiste gedicht ooit in de taal van de wiskunde beschreven, en bovendien telkens opnieuw bevestigd door metingen, de derde benadering is breder toepasselijk. En misschien hebben ze allemaal gelijk. De drie invalshoeken sluiten elkaar niet uit.
Zoals bij zovele vragen die ik al heb mogen beantwoorden op deze site, sta ik te kijken van de wijze waarop de jongere generatie waar jij toe behoort, wil weten 'hoe het is', zoekt naar absolute antwoorden op als absoluut gepercipieerde vragen. Terwijl misschien het voornaamste dat de wetenschap ons geleerd heeft, is dat ons denken relatief is, in de zin dat het zich uit via woorden en concepten die mee met ons begrijpen van de wereld gegroeid zijn.
We leren steeds meer over de gravitatie, maar de vraag wat ze uiteindelijk is, blijft ons overstijgen.
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.