Dick Swaab in Wij zijn ons brein, Victor Lamme in De vrije wil bestaat niet en Jan Verplaetse in Zonder vrije wil proberen ons duidelijk te maken dat ij geen bewuste vrije wil hebben, en zij baseren zich daarvoor o.a. op de experimenten van Libet, die later werden herbevestigd en verfijnd door de teams van Haggard en van John Dylan-Haynes. Hebben zij gelijk?
Als godsdienstwetenschapper schreef ik mijn masterscriptie in de moraaltheologie over "Neurologie en moreel gedrag: over determinisme en vrije wil". Ik moet toegeven dat ik overtuigd ben geraakt van hun argumenten en dat ik sindsdien aanvaard dat ik geen vrije wil heb. Maar dit uiterst belangrijke inzicht heeeft wel gigantische gevolgen voor mijn vakgebied.
Het is uiteraard al vaker beweerd in de geschiedenis dat de mens geen vrije wil zou hebben (denk bv. aan de behaviorist Skinner). Toch denk ik dat de meerderheid van de gedragswetenschappers ervan uitgaan dat de mens tot op zekere hoogte wel een vrije wil heeft.
Dat heeft veel te maken met de wetenschappelijke inzichten die afkomstig zijn uit de systeemdynamica. Daaruit blijkt dat complexe (vaak levende) systemen op het systeemniveau eigenschappen hebben die niet reduceerbaar zijn tot meer elementaire componenten van het systeem. Men mag niet vergeten dat het geloof in volstrekte determinatie ook een 'geloof' is. Men kan dit dus niet strikt bewijzen.
Verder doet de mens er ook goed aan om niet al te gauw op de loop te gaan met ideeën van wetenschappers die duidelijk indruisen tegen wat we dagelijks menen te ervaren, nl. dat we vaak wel degelijk kunnen kiezen. Er moeten al doorslaggevende bewijzen van volslagen onvrijheid kunnen gegeven worden alvorens we aan deze ervaring echt gaan twijfelen.
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
Psychologie, Ontwikkelingspsychologie, Schoolpsychologie, Leerstoornissen