De mensen zeggen altijd dat het universum oneindig groot is en dat het nooit stopt, maar dat kan toch niet. er moet toch een einde zijn, maar sommigen zeggen ook dat er na het universum niets meer is, maar niets dat bestaat toch niet, er moet toch iets zijn, en dat kan toch niet stoppen, ik vraag me dit al 6 jaar af, en toen ik naar het planetarium in Brussel was gegaan, had ik deze vraag ook gesteld en het antwoord was: 'onze hersenen zijn nog niet zo slim om zoiets te weten maar het stopt nooit, het is oneindig.' maar dat kan toch niet... en het moet toch altijd al hebben bestaan, dat komt er toch niet opeens, en als het opeens was gekomen dan kan het toch niet dat er niets was, niets bestaat toch niet...
Beste Leen
Waar heb jij leren denken en spreken over ruimte, oneindigheid, bestaan? In ons universum, waarvan jij een product bent. Mag je dan denken, of zelfs hopen, dat deze begrippen betekenis hebben buiten de context van ons universum? Ik denk dat dit twijfelachtig is!
Onze hersenen zijn nog niet zo slim... Ook die hersenen zijn product van het universum, en gemaakt om in dat universum te functioneren.
Onze wereld die denkt vrij te denken, is merkwaardig platonisch: de ultieme realiteit is zogezegd puur denken, en de materiele werkelijkheid is maar een afspiegeling van dat abstracte zijn. Wat we in feite vaak doen, is ideeen van onze dagelijkse werkelijkheid extrapoleren tot waar ze eigenlijk niet meer toepasbaar zijn. Als niets niet bestaat, is dat omdat ons woord bestaan niet toepasbaar is op niets.
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
© 2008-2026
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door Eos wetenschap. Voor vragen over het platform kan je terecht bij ikhebeenvraag@eos.be
