Hoeveel percent van de seropositieven ontwikkelt effectief aids?

Antwoord

In de westerse wereld worden de meeste hiv-patiënten tijdig behandeld met krachtige antivirale medicijnen. Deze medicijnen kunnen in de meeste patiënten het virus onderdrukken en de ontwikkeling van aids voor onbepaalde duur uitstellen. Zo wordt hiv-infectie in feite een chronische aandoening. In vele ontwikkelingslanden, en voornamelijk in Afrika, zijn deze medicijnen niet of onvoldoende beschikbaar en sterven er nog vele mensen aan aids. Indien we er in slagen de antivirale medicijnen over de hele wereld beschikbaar te maken, hoeven hiv-patiënten in principe niet meer aan aids te sterven.

Hiv-patiënten die geen antivirale medicijnen nemen, vertonen grote verschillen in het ontwikkelen van aids. Gemiddeld krijgen ze aids na ongeveer 10 jaar. Maar sommige patiënten worden al ziek na minder dan 3 jaar (in het Engels ‘rapid progressors’ genoemd), terwijl andere voor lange tijd (bv. meer dan 20 jaar) geen aids-symptomen vertonen. Ongeveer 5% van alle hiv-patiënten vertoont geen of slechts zeer langzame verzwakking van het immuunsysteem (in het Engels ‘long term non progressors’ genoemd). Een klein deel hiervan (ongeveer 1% van alle hiv-patiënten) heeft bovendien zeer lage aantallen virusdeeltjes in het bloed (in het Engels ‘elite controllers’ genoemd). Maar het blijft steeds mogelijk dat deze patiënten na lange tijd toch nog aids krijgen. Er gebeurt veel onderzoek naar long term non progressors en elite controllers, onder andere aan het Instituut voor Tropische Geneeskunde. Dit zou immers kunnen leiden tot de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen.

Beantwoord door: dr. ir. Wim Jennes - Instituut voor Tropische Geneeskunde Antwerpen