Baby is een engels woord. Hoe benoemden we vroeger in het nederlands een baby ?

Kurt, 35 jaar
7 oktober 2010

We gebruiken nu alom het woord 'baby' voor een zuigeling of pasgeborene ...
Ik kan me echter niet voorstellen dat - in de tijd voor we het engelse woord 'baby' zijn gaan gebruiken- de moedertjes spraken over 'mijn lief zuigelingetje' of 'Slaapt onze pasgeborene ?' of andere vertalingen die het woordenboek ons geeft ... of heb ik het mis ?

kind (het ~), baby (de ~ (m)), zuigeling (de ~ (m)), kind dat aan de borst is (znw.), kindje (het ~), kleuter (de ~ (m)), klein kind (znw.), peuter (de ~ (m)), worm (de ~ (m)), kleintje (het ~), dreumes (de ~ (m)), uk (de ~ (m)), wurm (de ~ (m)), hummel (de ~ (m)), wichtje (znw.), griet (de ~ (m)), babytje (het ~)


Antwoord

Ik denk dat "baby" zo'n typisch woord is voor een begrip uit de intieme, lichamelijke, alleszins lhuiselijke sfeer. Bij dergelijke woorden was er dikwijls geen unaniem aanvaard standaardwoord voorhanden, en als het er al was werd het in de dagelijkse omgang zelden gebruikt. De vraagsteller kan zich inderdaad niet indenken dat moeders hun kind daadwerkelijk als "zuigeling"of "hummel" benoemden. Men kan hierbij (met enige voorzichtigheid) de vergelijking trekken met woorden uit de seksuele sfeer: "naaien" en "neuken" mogen dan wel in Van Dale staan, maar wie neemt ze daadwerkelijk in de mond?r

Wat deden mensen dan wel? Ik denk dat ze meestal grepen naar woorden uit het (intiemere) dialect, bijvoorbeeld: kerstekind, plat kind,boeleke, papkind, ook het Franstalige bébé is populair in de Vlaamse  dialecten. In dialectwoordenboeken en atlassen zal men ongetwijfeld nog meer varianten vinden. 

Reacties op dit antwoord

Er zijn nog geen reacties op deze vraag.

Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.

Zoek andere vragen

© 2008-2024
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door EOS vzw