Antwoord
Dag Lotte,
Tandartsensteriliseren al hun materiaal, dus daar hoef je niet bang van te zijn. Verder is het HIV-virus zo snel dood in en omgeving buiten het lichaam, dat je dan eigenlijk evenveel angst op een toilet of van een deurklink zou moeten hebben.
Het grootste risico loopt de tandarts zelf, wanneer hij een HIV positieve patiënt zou behandelen, omdat hij zich zou kunnen kwetsen of door het hoge toerental van z'n boor of door de druk van perslucht een mengsel van speeksel en bloed in z'n ogen zou krijgen. Eigenlijk loopt hij dezelfde gevaren als een arts of verpleegkundige (prikongeval of splash-ongeval), waarbij de kansen op HIV transmissie tss de 1 a 5/1000 liggen).
Hepatitis B is dan weer een virus dat veel makkelijker overgaat via ongeval - dus eerder angst hebben voor B of nonBnonC dan voor AIDS. Nogmaals: de tandarts steriliseert zijn materiaal en gebruikt nieuwe/steriele naalden.
Meer reële gevaren, maar uiterst zelden voorkomend, zijn de hartstilstanden (bij de tandarts). Daar zijn vele redenen voor. Ofwel heeft iemand een onderliggende hartziekte en geraakt hij door de angst en de pijn in de problemen, of de patient reageert zeer slecht op het spuitje (anafylactisch of ritmestoornissen), of de patiënt wordt 'vagaal' (stopt met ademen) door het zien van de naald of door de prik.
Daarom nu niet meer naar de tandarts gaan, zou flauw zijn. Ik heb het over uiterst zeldzame gebeurtenissen, terwijl tandbederf tot heel veel aandoeningen kan leiden op termijn. Met andere woorden: de tandarts is soms nog wat de boeman, maar tanden verzorgen moet. Niet altijd het leukste wat je kan overkomen, maar bijwerkingen zijn te zeldzaam om als argument voor 'niet gaan' te kunnen aanwenden.
Groetjes,
Dirk
Reacties op dit antwoord
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
