Soms zie ik foto's van sterrenstelsels met de vermelding dat er een belichtingtijd is geweest van ettelijke uren tot weken is geweest (Copy: Een opname door de Hubble Ruimtetelescoop met een extreem lange belichtingstijd (in totaal een week) )
Als deze foto gemaakt wordt vanuit een satelliet: deze beweegt zich met een enorme snelheid rond de aarde en moet dus voortdurend bijsturen om het doel in beeld te houden (en er komt een moment dat de aarde zich tussen satelliet en doel bevindt!)
Opnames vanop Aarde hebben hetzelfde probleem: de hemel lijkt dan te "bewegen"
Hoe kan men dus werken met belichtingstijden?
Elke aardse telescoop die zichzelf respecteert is opgehangen aan een as die perfect evenwijdig is met de noord-zuid draaiingsas van de aarde. Een motortje (uurwerk) op de as zal de telescoop laten medraaien tijdens de belichtingstijd. De maximale belichtingstijd is vanzelfsprekend korter dan een nacht.
Voor een telescoop in de ruimte rekent men op de inertie van de satelliet om een vaste orientatie te behouden t.o.v de sterrenhemel. Kleine peroxideraketjes, gyroscopen of "star trackers" worden gebruikt om deze vaste oriëntatie in stand te houden of te corrigeren gedurende de zeer lange belichtingstijden. De maximale belichtingstijd is onbeperkt, tenzij de aarde, maan of zon zich in het beeld zouden bewegen.
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
elektronica beeldopnemers cryogenica metafysische vragen lucht- en ruimtevaart en de meest onmogelijke zaken
© 2008-2026
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door Eos wetenschap. Voor vragen over het platform kan je terecht bij ikhebeenvraag@eos.be
