Hoe krijgt men het overige deel van een raket (waar dus de astronauten zich in bevinden) terug op aarde?

Antwoord

Vanezelfsprekend bestaan daat de nodige formules voor, die rekening houden met de werking van zwaartekracht, de effecten van de dichtheid van de atmosfeer, de vorm van het ruimtetuig en waar precies het zwaartepunt van het ruimtetuig zich bevindt...
Ruimtetuigen, of het nu een shuttle is of een Soyuz bevinden zich in een relatief lage baan rond de aarde. Wanneer men wil terugkeren wordt het ruimtetuig met de motoren naar voren gericht en wordt er afgeremd, op een nauwkeurig berekend moment, met een nauwkeurig berekende kracht, orientatie en duur. Hierdoor komt het ruimtetuig in een meer ellipsvormige baan waardoor het hoogte verliest. Voor de rest laat men eigenlijk de atmosfeer de rest doen. De normale baansnelheid van typisch een kleine 8 km/s wordt afgeremd door wrijving in de atmosfeer, vandaar de noodzaak van een hitteschild. Eenmalig te gebruiken hitteschilden zijn ablatief, men laat ze gewoon voor circa de helft van de dikte verdampen, waardoor de warmte wordt afgevoerd.
Bij een Soyuz ligt het zwaartepunt niet precies in het middelpunt van het ruimtetuig zodat men in beperkte mate kan bijsturen. Om u een idee te geven, een Soyuz die in Rusland wil landen komt aanvliegen vanover het zuiden van Afrika, waar de eerste keer wordt afgeremd. Hij vliegt dan nog bijna een kwart-aarde door om te landen. De nauwkeurigheid waarmee men landt is in de orde van enkele kilometer als alles normaal verloopt. Bij een Shuttle is de nauwkeurigheid groter omdat een shuttle als zweefvliegtuig bestuurt wordt hetgeen meer flexibiliteit geeft.