Is een leven zonder problemen eigenlijk wel leuk?

Antwoord

Originele vraag! Vroeger maakte men mensen wijs dat ze, als ze na hun dood in de hemel geraakten, daar alle dagen rijstpap met gouden (of zilveren) lepeltjes zouden eten. Een legende die uit een tijd stamt dat de meeste mensen zich geen rijstpap konden veroorloven. Maar zo'n bestaan in een (denkbeeldig) hiernamaals moet oersaai en vreselijk zijn (als je er al geen buikpijn van krijgt). Verandering van spijs doet eten, luidt het gezegde.

Een leven zonder problemen, iets wat al even ondenkbaar is als de rijstpaphemel, zou best ook wel eens een beeetje saai kunnen zijn. Geluk (in de betekenis van je 'goed voelen', 'gelukkig zijn') bestaat voor een stuk door, dankzij de tegenstelling met de gewoonheid, de banaliteit (alledaagsheid) en het soms problematische karakter van het alledaagse bestaan, het leven. Je vindt dat bijvoorbeeld terug in het Franse woord voor geluk, 'bonheur': une bonne heure, een goed uur, dus beperkt in de tijd. Als gelukzaligheid blijft duren dan geraak je eraan gewoon. Geluk (en bevrediging) waaraan je gewend geraakt bent, valt een mens vaak pas weer op als je het kwijt gespeeld bent of als een en ander flink tegen zit; bij problemen dus.

Let wel, deze filosofische en eigengereide (eigenwijze) beschouwingen, zijn geenszins een pleidooi voor een leven met veel problemen. Problemen geraak je sneller beu dan geluk. Problemen zijn er om uit de wereld te helpen, dat nastreven en daarin slagen zorgt al voor flink wat welbevinden en geluk. Door de confrontatie met problemen kan een mens ook bijleren. Hoe ze in de toekomst, indien mogelijk, omzeilen. In het beste geval groei je erdoor, wordt je wijzer. Maar er zijn natuurlijk problemen waar geen mens tegen opgewassen is.

Eigengereid, schreef ik voor alle zekerheid, want dit is natuurlijk de persoonlijke visie van een wetenschapper. Mensen verschillen ook op dit vlak nogal en houden er andere opvattingen over na over leven, geluk en problemen.