Hoe luid is dan niet te luid voor een kinderfuifje?

Antwoord

De wetgeving voor de geproduceerde geluidsniveaus bij dergelijke activiteiten is voornamelijk toegespitst op de beperking van de overlast naar de buren. In het K.B. (koninklijk besluit) van 24.02.1977 zijn de maximale waarden vermeld voor het geproduceerde geluidsniveau gemeten bij de buren.

Het in hetzelfde K.B. maximum opgelegde geluidsniveau van 90 dB(A) voor elektronisch versterkte muziek is in principe enkel van toepassing in openbare inrichtingen (ter verduidelijking dit zijn enkel de openbare inrichtingen die onder dit K.B. vallen en dus bijvoorbeeld niet sommige fuifzalen die over een Vlaremvergunning beschikken of onder een speciale regeling vallen). Dit maximum geluidsniveau is dus niet van toepassing voor een privéfeestje in een woning.

Het respecteren van deze 90 dB(A)-grens sluit in ieder geval het ontstaan van ogenblikkelijke gehoorschade nagenoeg uit. (De geluidspieken veroorzaakt door roepende kinderen zullen trouwens hoger liggen.) Of dit voldoende is om gehoorschade op lange termijn te vermijden, hangt voornamelijk af van de duur en de regelmaat waarmee men blootgesteld wordt aan geluid.

De Europese Commissie overweegt bijvoorbeeld de beperking van de geluidsniveaus van MP3-spelers enz. tot 80 of 85 dB. Hierbij wordt rekening gehouden met een regelmatig gebruik van deze toestellen.

Anderzijds is men het er wel over eens dat de risico's op gehoorschade bij kinderen groter zijn dan bij volwassenen. Een beperking tot 85 dB(A) is misschien een redelijk en veilig compromis?