Is het mogelijk de radioactieve straling van gespleten uranium te neutraliseren door de kern te binden met een elektron/ elektronen?

Antwoord

Dag Patricia,

Je idee van wat radioactiviteit is, is toch verkeerd. Uranium bestaat uit twee isotopen: Uranium-235 en Uranium-238. Beide isotopen zijn radioactief doordat ze alfa deeltjes uitzenden. Een alfadeeltje bestaat uit twee protonen en twee neutronen. De halfwaardeleeftijd van U-235 bedraagt 704 miljoen jaar ; van U-238 4,47 miljard jaar. Dit betekent dat uranium inderdaad licht radioactief is.

Voor uranium zal het dus niet helpen om elektronen in de kern te "schieten". Dit is trouwens niet zo eenvoudig. Elk uranium isotoop bestaat uit een kern met 92 protonen en 143 neutronen (voor U-235) of 146 neutronen (voor U-238). Daarrond "cirkelen" 92 elektronen. Wanneer je nu een deeltje in de kern wil schieten, dan moet je eerst die 92 elektronen verwijderen, en dan pas is de kern bereikbaar voor een geladen deeltje. Dit verwijderen van de elektronen is natuurlijk een proces dat relatief veel energie vraagt, en onder een ultrahoog vacuüm moet gebeuren. Men doet soortgelijke experimenten op kleine schaal (enkele atomen) in sommige kerninstituten.

Om de radioactiviteit van bijvoorbeeld kernafval te verminderen denkt men er wel aan om dit te bestralen met neutronen. Dit zijn neutrale, niet geladen deeltjes die de aanwezigheid van de elektronen in de atomen dan ook niet voelen, en dus in de kern kunnen raken en deze veranderen. Hierdoor wordt het atoom onstabiel en zal sneller radioactief vervallen.