Waarom blijft de katholieke kerk vasthouden aan het scheppingsverhaal?

Antwoord

Uw vraag veronderstelt dat het scheppingsverhaal en wat wetenschappers over de oerknal zeggen op hetzelfde niveau staan. Dit is echter niet noodzakelijk het geval. Zeker is dat we de eerste hoofdstukken van het boek Genesis niet mogen lezen als een wetenschappelijk traktaat over het ontstaan van de wereld. Als de scheppingsverhalen uit Genesis (Genesis begint inderdaad met twee scheppingsverhalen die niet volledig te verzoenen zijn) geen letterlijke verslagen zijn, dan lijken ze ook niet weerlegd te worden door de oerknaltheorie.

Maar waarover spreken deze teksten dan, als ze het niet over het ontstaan van de wereld hebben? Om op deze vraag te antwoorden kunnen we een kijkje nemen naar het eerste scheppingsverhaal. Het eerste wat hierbij opvalt, is dat het om een poëtische tekst gaat, die ondermeer gekenmerkt wordt door ritmische herhalingen. De scheppingsactiviteit van God wordt voorgesteld als het ordenen van de chaos door het aanbrengen van onderscheidingen tussen licht en duisternis, water en land, dag en nacht… Bovendien spreekt de tekst een duidelijk waardeoordeel uit over de wereld die telkens als ‘goed’ (Hebreeuws: tof) omschreven wordt. De scheppingsverhalen zijn religieuze teksten, geen teksten die proberen wetenschappelijk te verklaren, maar teksten waarin mensen proberen te verwoorden hoe zij zich tot God en wereld dienen te verhouden.

Het is trouwens opvallend dat heel wat atheïstische wetenschappers aanvankelijk weigerachtig stonden tegenover de oerknal: het deed hen te veel denken aan de christelijke schepping uit het niets!