Kunnen genetisch gewijzigde gewassen hun eigenschappen in het milieu verspreiden?

Genen komen in de natuur terecht via zaden en stuifmeel. 
Via stuifmeel kunnen genen van de ene plant naar de andere plant worden overgebracht. Dit kan dus ook van een gewas naar een wilde variant. Op die manier kunnen onkruiden ontstaan die veel moeilijker te bestrijden zijn (superonkruid).  Nieuwe genen in de natuur zouden het ecologisch evenwicht op een ongewenste manier kunnen beïnvloeden. Hier moet zeker rekening mee worden gehouden.
Voor een succesvolle bevruchting van planten zijn er wel bepaalde voorwaarden:

• planten (ook gewijzigde) kunnen enkel kruisen met nauw verwante planten
  
• de planten moeten op hetzelfde moment bloeien
  
• om stuifmeel over te dragen, moeten de planten in elkaars buurt staan

Van sommige gewassen zoals aardappel, maïs en tomaat zijn er bij ons geen wilde soortgenoten waarmee ze kunnen kruisen. Dit betekent dat hun genen (oorspronkelijke of gewijzigde), hier niet in de vrije natuur kunnen terechtkomen. Koolzaad, grassen, suikerbiet en wortel hebben wel wilde soortgenoten in onze streken. Het is dus vooral bij deze gewassen dat men de mogelijke risico’s van verspreiding van genen moet onderzoeken.

Zaden van de plant verspreiden zich buiten de akker, kiemen en groeien uit tot een nieuwe plant. De kans dat die nieuwe plant overleeft, is klein. Bepaalde gewassen (zoals maïs) zijn zodanig veredeld, dat ze in de vrije natuur geen schijn van kans meer hebben. De kans dat de toevoeging van een nieuwe eigenschap hier iets aan verandert, is klein.
Bij andere gewassen, zoals koolzaad en grassen, die nog heel veel lijken op hun wilde soortgenoten, ligt het anders. Daar kan een kleine verandering wel een verschil maken, zodat de plant in de vrije natuur wel eens zou kunnen overleven. Voorzichtig blijven is dus de boodschap.