Met de moderne technologie is het mogelijk om geluid en beeld over lange afstanden te versturen. Waarom kunnen we zo (nog) geen geur versturen?
Voor de transmissie van beeld- en audiosignalen worden deze na registratie in de respectievelijke sensoren omgezet in een digitale representatie (sequentie van enen en nullen). Aan de ontvangstzijde worden deze digitale representaties dan weer omgevormd tot een beeld- en audiosignaal via beeld- en audio-actuatoren (zijnde het beeldscherm en de luidsprekers). In principe is dus eenzelfde proces mogelijk voor geursignalen en werd dit reeds in beperkte mate gedemonstreerd. Een probleem dat zich stelt met geursignalen is het hoge aantal componenten. Daar waar beeld- en audiosignalen slechts een beperkt aantal componenten hebben (drie kleuren, stereo…) kan dit voor geursignalen oplopen tot meer dan 500 geurcomponenten indien we alle mogelijke waarneembare geuren wil kunnen reconstrueren. Deze basiscomponenten zijn te vergelijken met de inktpatronen die je gebruikt bij een kleurenprinter (typisch slechts vier). Dit maakt dat de sensoren en actuatoren zeer complex worden. De actuatoren moeten bovendien voorzien worden van de nodige geurstoffen. Vooral dit laatste is een zeer dure aangelegenheid en een blokkerende factor voor de introductie van bijvoorbeeld geurentelevisie.
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.