Je hoort soms dat in de allereerste momenten van het heelal de dichtheid oneindig is. Maar is dat fysisch mogelijk? Is er een bovengrens aan de dichtheid van materie?
'Oneindig' is het omgekeerde van 'nul'. Hoe dichter we bij de oerknal, het tijdstip nul, zitten, hoe dichter de dichtheid dus bij oneindig. Maar bij nul zijn we (in ons begrijpen) nog niet geraakt, dus ook niet bij die oneindige dichtheid. We hebben dus niet echt fysica die ons zegt dat 'het kan'.
Hetgeen de fysica ons zegt, is dat heel grote dichtheden blijkbaar zijn voorgekomen, en dus moet het wel mogelijk zijn. Maar begrijpen is nog iets anders.
Er is bij voorbeeld geen enkele aanwijzing dat een elektron niet puntvormig zou zijn. Op die manier heeft dat elementair deeltje een oneindige dichtheid. Maar aantonen dat iets (in dit geval de afmeting van een elektron) helemaal nul is, kan men nooit.
Als we dus zeggen 'oneindig', is dat in de zin van 'heel erg groot', zo groot dat we nog nauwelijks kunnen meten hoe groot.
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
© 2008-2026
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door Eos wetenschap. Voor vragen over het platform kan je terecht bij ikhebeenvraag@eos.be
