Hoe werkte een vergassing tijdens WO2, hoe namen ze de Joden in de val en wat deden ze met de lichamen?
Antwoord
Laten we ervan uitgaan dat je met 'vergassing tijdens WO2' doelt op de vergassingen door de nazi's of nationaalsocialisten (in de VS bijvoorbeeld werden toen ook ter dood veroordeelden vergast).
De eerste slachtoffers van vergassingen door de nazi's waren mensen met een mentale handicap, slachtoffers de zogenaamde 'euthanasie'campagne (van 1939 tot 1941). Toen werden in een aantal 'euthanasie'centra, of beter moordcentra, onder leiding en toezicht van artsen, meer dan 70.000 mensen vermoord, een flink deel daarvan door middel van het gas koolmonoxide.
De opgedane kennis, techniek en ook het personeel uit die 'euthanasie'centra werd ingezet in een aantal uitroeingskampen waar Joden massaal vermoord werden. In het kamp Chelmno werd vergast met uitlaatgassen van een stationair draaiende vrachtwagen (voordien werden enkele Joden ook vergast in een rondrijdende wagen). In de uitroeiingskampen Belzec, Sobibor en Treblinka werd vergast met uitlaatgassen geproduceerd door speciale motoren.
Iets later werden Joden (en 'zigeuners') in Auschwitz-I en -II (Birkenau) vergast door middel van Zyklon B (cycloon B), een merknaam voor keitjes doordrenkt met blauwzuur of cyaanwaterstof, een gas dat vrijkomt bij 25,7 °C (dus zeker bij de lichaamswarmte van op elkaar gepropte slachtoffers in een gaskamer).
De lijken van de vergasten werden verbrand in crematoria. Toen in 1944 de Hongaarse Joden massaal vergast werden in Birkenau (Auschwitz-II), en de crematoria de toevloed aan lijken niet meer aankonden, werden de lijken ook in open lucht verbrand.
Deze vraag werd beantwoord door:
Prof. dr. Gie van den Berghe
gastprofessor UGent, Letteren en Wijsbegeerte, Moraalwetenschap en Wijsbegeerte
| Universiteit Gent |





